#17

Met de 23-archiefdingen accounts kon ik eens fijn binnen verschillende netwerksite’s snubbiken. Zelf heb ik geen account aangemaakt omdat ik geen zin heb om privé-gegevens te delen. Dat kan je doen door weinig informatie op de pagina te zetten, weinig vrienden te accepteren, of een fictieve identiteit aan te nemen, maar dan heeft een vriendenpagina weer zo weinig zin. En als ik er op zet dat ik heel groot en sterk ben geloven mijn collega’s dat toch niet.
Misschien is het voor individuele archiefmedewerkers handig om bijvoorbeeld oud-collega’s te volgen. Maar het lijkt mij dat dit eerder op individueel, dan op collectief niveau als archiefinstelling nut heeft.
Bij een loopbaancongres kreeg ik eens te horen: Als ik sollicitaties krijg, kijk ik eerst of de kandidaat een persoonlijke pagina heeft. Als dat niet zo is neem ik geen contact op, want dan zijn het mensen met weinig sociale contacten. Maar misschien zijn dat wel de mensen die hebben bedacht waarom ze het niet willen. Het is leuk dat je nu ook een tegenreactie ziet; mensen die weer verlangen naar vrienden van vlees en bloed.
Als je zoals in het filmpje met vrienden, van vrienden, van vrienden, etc. in contact komt, hoe weet je dan helemaal met wat voor persoon je te maken hebt? Het lijkt mij daardoor moeilijk om te bepalen wie wat van je mag weten. En je mag wel 3x nadenken wat je erop zet want als je denkt dat je alles op de site gewist hebt blijkt het via het www. soms toch weer terug te vinden.
Onlangs verscheen in mijn mailbox weer eens een uitnodiging. Dit keer een berichtje van Facebook. Een bekende had daar een pagina aangemaakt. Het bericht was een uitnodiging om ook lid te worden. Het lijkt erop dat het bericht automatisch is verstuurd. Opvallend was dat het vergezeld ging van een lijst mensen met een Facebookpagina die ik ook ken. Blijkbaar is bij deze mensen met een Facebook-account in de contactpersonen in hun mailbox gezocht of ik daar ook in voorkom.
Bij Facebook komen er steeds functies bij die je afzonderlijk uit kan zetten. Als je dat niet doet kan je op vele vlakken worden gevolgd, las ik onlangs in de krant. Door de populaire like-knop waarmee je kunt aangeven of je een bepaalde website leuk vindt kunnen alle internetpagina’s die je bezoekt gevolgd worden.
Onlangs was iemand in de trein in mineur omdat hij door een zij op een vriendenpagina “ontvriend” was. Uit mijn verhaal blijkt al wel dat ik daar helemaal niet mee zou zitten.